(2004 S. K. m. 82)
Dava: Mercii kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından temyiz olunması üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 22.8.1980 gününde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 65 yaşını doldurmuş muhtaç, güçsüz ve kimsesiz Türk Vatandaşlarına aylık bağlanması hakkındaki 2022 sayılı kanuna göre bağlanmış aylıklar, bu yasanın salt başlığındaki anlatımla dahi belirgin amacı nedeniyle İİK.nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 10. bendinde yazılı maaşlar niteliğindedir.
Sözcüklere dar ve sınırlı bir anlam vererek, devletin ve aracı olarak görevlendirilen T.C. Emekli Sandığı'nın bir "Muavenet sandığı veya cemiyet" niteliğinde olmadıklarına ve bu nedenle bu aylıkların İİK.nun 82/1-10. bendi kapsamına giremeyeceğini düşünmek amaçsal yorum önceliği ilkesi ile bağdaşmaz. Önemli olan, bu aylığı hangi kuruluşun bağladığı değil, niçin bağladığıdır. Bu aylıklar için, benzeri yasaların aksine, 2022 sayılı Yasa da özel bir haczedilmezlik kuralının öngörülmemiş olması, aksinin öngörüldüğüne değil, ayni doğrultuda bir genel hükmün varlığına bağlanmalıdır.
Sonuç: Bu nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz itirazının reddi ile 2022 sayılı Kanuna göre bağlanmış aylıkların haczedilmeyeceğine ilişkin mercii kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 15 lira onama harcının temyiz edenden alınmasına, peşin harcın mahsubuna bakiye kalmadığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 11.11.1980 gününde oybirliği ile karar verildi. *
Full & Egal Universal Law Academy