(2004 S. K. m. 135)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar (S.) ve (F.B.) vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 17.8.1984 tarihinde gönderilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: İİK. nun 135/2 nci maddesi hükmüne göre, üçüncü kişi gayrimenkulün hacizden (satıştan) önceki bir tarihte yapıldığını usulen tevsik edilmiş bir akte dayanarak o yerde bulunuyor ise tahliye emri ile çıkarılması mümkün değildir. Ancak kiracılık sıfatı adi nitelikte olmayan ya da diğer tarafça kabul edilmiş bir sözleşme ile ispatlanmalıdır. Gayrimenkulde ötedenberi oturulması ve kiracılık halinin, küşad ruhsatı, vergi karnesi veya belgesi, elektrik sözleşmesi ve abonman numarası veya makbuzu, su depozitosu gibi benzeri belgelerle tevsike gayret edilmesi, İİK. nun 135 inci maddesi açısından yeterli degildir. Bu nevi belgeler kiracılık sıfatının kabulüne elverişli sayılamaz. Olayda kiracılık sıfatının ispatına yeterli olabilecek ve İİK. nun 135 inci maddesine uyguna nitelikte bir belgeye dayanılmadığına göre, aksine yazılı düşüncelerle karar tesisi isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle alacaklılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün İİK. 366 ve HUMK. 428 inci maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14.1.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy