(3095 S. K. m. 3) (818 S. K. m. 104/1, 104/son) (2004 S. K. m. 58)
Dava: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 27.6.1989 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Borçlar Kanununun 104/1 nci maddesinde sözü edilen ana para faizdir. Anapara faizi müstakilen dava veya icra takibine konu edildiği takdirde, anılan başvuru tarihlerinden itibaren geçmiş gün faizi istenebilmesine bu madde hükmü cevaz vermektedir.
Borçlar Kanununun 104/Son fıkrasında ise geçmiş gün faizinin ödenmemesinden ötürü ayrıca faiz yürütülemeyeceği hükme bağlanmıştır. Şu halde Borçlar Kanununun 104. maddesinin birinci ve son fıkraları birlikte ele alındığında, her bir fıkrada bahsi geçen faizlerin yekdiğerinden farklı olduğu aşikardır. Aksini düşünmek çelişkiye düşmek olurdu.
Olayda, takip konusu ilamda tahsiline yer verilen faiz alacağı ana para faizi olmayıp, kamulaştırma bedelinin geç ödenmesinden ötürü ortaya çıkan geçmiş gün faizi alacağı olup, bu meblağa yeniden faiz yürütülmesine, Borçlar Kanununun 104 ncü maddesinin son fıkrası, keza faizin asıl alacağa katılmak suretiyle toplamı üzerinden yeniden faiz istenmesine 3095 Sayılı Yasanın 3 ncü maddesi hükmü engeldir.
O halde, merciin 42.645.547 TL. faiz alacağına takipten önceki ve sonraki dönemlerde yeniden faiz yürütülmesine yasa hükümlerinin cevaz vermediğini nazara almak suretiyle bu yönlere ilişkin itirazın da kabulüne karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde karar tesisi isabetsizdir.
Sonuç: Borçlu vekilinin itirazı yerinde görülmekle, temyiz olunan merci kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİKnun 366. ve HUMKnun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 08.02.1990 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy