(2004 S. K. m. 169) (1086 S. K. m. 388, 434)
Dava: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 2.9.1991 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: İİK 169/a-son fıkrasında sözü edilen teminat temyiz şartı olmayıp icra takibinin durdurulması amacına yöneliktir. HUMK 434. maddesinde noksan ödenen harç ve giderlerin muhtıra tebliğine rağmen süresinde ödenmemesi halinde temyiz talebinden vazgeçilmiş olacağı kabul edilmiştir. Bu bakımdan icra takibinin durdurulması için yatırılan ve sonradan borçluya iade edilen teminatın muhtıraya rağmen ödenmemiş olması temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasını gerektirmez. Bu nedenle merciin 5.6.1991 gün 990/1846 E, 991/395 K. sayılı kararının kaldırılmasına oybirliğiyle karar verilip dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
Duruşma tutanağına yazılan karar özetinde davanın kabulüne denildiği halde gerekçeli kararda davanın reddedildiği bildirilmiştir. Bu sebeple kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki meydana gelmiştir. Esas olan kısa karar olduğundan kısa karara uygun gerekçeli karar yazmak üzere merci kararının bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Borçlu Vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile merci kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik mahal olmadığına 18.02.1992 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy