(2004 S. K. m. 100)
Dava: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 22.1.1996 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Şikayetçi banka tarafından Borçlular E.Ç. ve M.Ç. hakkında ihtiyati haciz kararı alınmış ve ... adresinde beş adet menkul mal haczedilerek yediemin sıfatı ile A.Ö.ye teslim edilmiş, ihtiyati haciz 8.6.1994 tarihinde kesin hacze dönüşmüştür. A.K. tarafından Borçlu N.Ç. hakkında yapılan takipte aynı adreste 13 kalem mal haczedilerek borçluya yediemin sıfatı ile teslim edilmiş, bu dosyadan yapılan satışta menkul mallar alacaklıya alacağına mahsuben ihale edilmiştir. Alacaklı banka İcra Müdürlüğüne başvurarak kendi hacizlerinin önce olduğunu, satış bedelinin kendi dosyalarına yatırılması gerektiğini ileri sürmüştür. Talebi reddedilmiş, İcra Müdürlüğünün kararı hakkında merciye şikayette bulunmuştur. Her iki takibin borçlularının aynı olmadığından derece kararı yapılması mümkün değildir. Öte yandan haczedilen malların aynı mallar olup olmadığı saptanmamıştır. Alacaklı bankanın İcra Müdürlüğüne başvurarak haczedilen malları yedieminden istenerek satış talebinde bulunması, İcra Müdürlüğüne teslim edilmemesi halinde İİK.nun 358. maddesi uyarınca işlem yapılmasını istemesi mümkündür. Mercice bu yönler gözetilerek şikayetin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile merci kararının yukarıda yazılı nedenle İİK.nun 366. ve HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05.02.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy