(193 S. K. m. 70, 94) (213 S. K. m. 1) (2004 S. K. m. 366) (1086 S. K.m. 428)
Yukarıda tarih ve numarası yazılı merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine gereği görüşülüp düşünüldü:
Kiralanan yerin işyeri olduğu anlaşılmaktadır. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 70 ve 94. maddelerine göre stopaj ve eklentilerinin mükellefi kiracıdır. Vergi Usul Kanunu'nun 1 ı. maddesi gereğince kiracının kira parasından kesmeye ve vergi dairesine yatırmaya mecbur olduğu gibi, bu verginin ödenmemesinden dolayı mal sahibi vergi dairesine karşı sorumlu bulunmamaktadır. Ancak, taraflar kira sözleşmesinde borçlunun stopaj ve eklentilerini de ayrıca ödemek zorunda olduğunu kararlaştırabilirler (Hukuk Genel Kurulu'nun 28.03.2001 tarih ve 2001/13-112 sayılı kararı). Bu durumda borçlu kiracı kira tespiti yoluyla belirlenen brüt kira parasının tümünü alacaklıya ödemek zorundadır. Somut olayda kira sözleşmesinin özel şartlar (3). maddesinde stopaj ve eklentilerinin kiracıya ait olduğu kararlaştırıldığı için, Mercice hesaplamanın bu ilkelere göre yapılıp itirazın kaldırılması isteminin sonuçlandırılması gerekirken aksine görüşle hesaplanan bilirkişi raporuna itibar edilip sonuca gidilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mercii kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK 'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA,30.12.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy