(3095 S. K. m. 1, 2)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı mercii kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Takibe dayanak ilamda kıdem tazminatı alacağına 28.2.2001 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faiz oranı, ikramiye alacağına dava tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faiz oranı izin ücreti alacağına, bayram harçlığına, aile çocuk yardımı alacağına ise 4489 Sayılı Yasanın 1/1.maddesinde öngörülen faiz oranlarının uygulanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
Merciice hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise kamu bankalarınca uygulanan 1 yıllık en yüksek mevduat faiz oranları % 40 olarak tespit edilmesine rağmen kıdem tazminatı alacağı için yasal faiz oranlarının nazara alınması doğru değildir. Merciice yapılacak iş, bu ilam gereğince kıdem tazminatının birer yıllık devreler halinde ve devre tarihlerinin başlangıcında 1 yıllık vadeli mevduata ( kamu bankalarınca fiilen uygulanan ) ikramiye alacağına ise yine işletme kredisi veren kamu bankalarınca fiilen uygulanan en yüksek işletme kredisi faizleri sorulup tespit edilmeli ve kademeli değişen faiz oranları için hesaplama yapılıp ayrıca bu alacaklılar dışında kalan diğer alacaklar için de 4489 Sayılı Yasanın 1/1.maddesinde belirtilen faiz oranları uygulanarak ve bu konuda Yargıtay denetimine elverişli şekilde uzman bilirkişiden rapor alınarak sonuca gidilmelidir. Bu ilkelere uygun düşmeyen, bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mercii kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.'nun 428.maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 16.01.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy