(2004 S. K. m. 82, 83) (818 S. K. m. 507)
Dava: Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Boşanma davası yargılaması sırasında ara kararı ile borçlu H. lehine 200.000.000 TL. tedbir nafakasına hükmedilmiştir. Niteliği itibari ile bu nafaka kişinin yaşamını sürdürmek için öncelikli ve zaruri olarak hükmedilen bir para olup, boşanma davası sırasında ara kararı ile hükmedilmesinin nedeni, dava sonucu beklenmeksizin nafakanın bir an önce tahsilinin sağlanmasına yöneliktir. Başka bir değişle, nafakanın ilama bağlanıp bağlanmaması bu gibi hallerde sonuca etkili değildir. Nafaka alacaklısının her ay hükmedilen nafakayı talep etmeyip birikmiş nafakayı tahsil etmesi de bu paranın "alelade alacak" niteliğine dönüşmesi anlamını kazandırmaz. Çünkü, nafaka alacaklısı istediği an, hükmedilen nafakayı alma olanağına sahip olmalıdır. (İİK'nun 83. maddesinde "ilama müstenit olmayan" nafaka tabirinden anlaşılması gereken ise Borçlar Kanunu'nun 507. maddesinde olduğu gibi mukaveleye müstenit nafakalardır. Yani, zaruri olduğundan hakimlikçe hüküm altına alınan nafaka değil, tarafların serbest iradesi ile anılan madde koşulları da kararlaştırılan iratlardır.)
İcra Mahkemesi'nce nafakanın aylık talep edilmesiyle birikmiş nafakanın talep edilmesi arasında haczedilmezlik açısından bir fark olmadığı gözetilmeksizin ve somut olayda da İİK' nun 83. maddesinin uygulanma koşulları da bulunmadığından şikayetin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.'nun 428. maddeleri uyarınca, BOZULMASINA, 08.07.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy