MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 05/09/2006
NUMARASI : 2006/650-666
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı vekili tarafından genel haciz yolu ile 6.013,00-YTL. asıl alacağın 07.10.2002 tarihinden itibaren aylık % 10 gecikme faizi ile tahsili talep edilerek ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 nolu ödeme emrinin 31.07.2006 tarihinde borçluya tebliğ edildiği, borçlunun yasal sürede itiraz etmemesi nedeniyle takibin bu şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
492 sayılı Harçlar Kanununun 29/1. maddesi uyarınca ilama dayanmayan takiplerde alacak miktarının binde beşi oranında peşin harç alınır. Aynı Kanunun 30.maddesine göre ise; “muhakeme sırasında tespit olunan değerin, dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o celse için muhakemeye devam olunur, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz.” Bu kurallar ışığında somut olayın incelenmesinde; alacaklının takip talebinde açıkça alacağa 07.10.2002 tarihinden itibaren aylık % 10 gecikme faizi talep ettiği görülmekte olup, icra müdürlüğünce takip talebinde bulunulması üzerine, alacaklının talep ettiği tarihten, takip tarihine kadar, talep edilen oran üzerinden faiz hesaplanmak suretiyle harç matrahının ve peşin harç miktarının belirlenmesi ve alacaklıdan tahsili gerekirdi. İcra müdürlüğünce bu hesaplama yapılmayarak yalnızca asıl alacak üzerinden peşin harç tahsil edilmiştir. Bu durumda yukarıda açıklanan şekilde eksik yatan peşin harcın belirlenerek alacaklıya tamamlaması için süre verilmesi, verilen sürede peşin harcın eksik kısmını yatırması halinde, faiz alacağı yönünden de takibe devam edilmesi gerekir. Takip tarihinden öncesine ilişkin işlemiş faiz alacağı yönünden eksik yatırılan peşin harç tamamlanmadıkça takibin devamı mümkün değildir. O halde Mahkemece şikayetin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.