MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Mahkemesi
TARİHİ : 03/10/2006
NUMARASI : 2005/1149-870
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
Takip dayanağı ilamın hüküm fıkrasının (1 /A) bölümünde TİS ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım, vasıta yardımı, hizmet zammı, giyim yardımı, konut yardımı alacaklarının (2822 sayılı yasanın 61. maddesi uyarınca en yüksek işletme kredisi temerrüt faizi ile birlikte) tahsiline karar verildiği görülmektedir.
Sözü edilen yasanın 61. maddesinde (..Toplu iş sözleşmesine dayanan eda davalarında ifaya mahkum edilen taraf temerrüt tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi üzerinden temerrüt faizi ödemeye mahkum edilir.) hükmü yer almaktadır.Bu ifadelerde gecikme (temerrüt) fazi oranının nasıl bulunacağı gösterilmemiştir.Bu durumda dayanak ilamda yer alan faizle ilgili sözcüklerden
anlaşılması gereken husus 61. maddede yazılı en yüksek işletme kredisi faizidir. En yüksek işletme kredisi temerrüt faizi değildir. Bunun uygulanması yasa hükmüne aykırıdır.
O halde mahkemece faize yönelik itirazın bu ilkeler dairesinde değerlendirilmesi, bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.
Eksik incelemeye dayalı kararın bozulması uygun görülmüştür.
SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.