MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 07/11/2006
NUMARASI : 2006/287-643
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;
2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,
3-Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Şikayete konu araç bedelinin tespitine ilişkin 29.03.2006 tarihli bilirkişi raporunun dayanağı olması gereken Ankara 13.İcra Mahkemesinin 2004/225 E. 305 K. sayılı 15.06.2005 tarihli ilamda; ".... yapılması gereken işlemin eski aracın teslimi zorunlu olan 30.06.2003 tarih itibari ile değerinin bilirkişiye tespit ettririlerek bu değerin ödenmemesi halinde ödenmeyen miktar için 30.06.2003 tarihinden itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte takip borçlusundan tahsili şeklinde olduğuna araç bedeli icra dosyasına yatırılmış ise bu miktarın ve yatırılış tarihinde faiz hesaplamasıda dikkate alınması gerektiğine " hükmedilmiştir.
Mahkemece hükmüne esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; araç bedeli 30.06.2003 tarihi itibariyle değilde, 14.7.2006 tarihindeki değeri esas alınarak 12.500,00 TL tesbit edilmiş olup, bu husus alacaklı aleyhine olduğu halde, alacaklı vekilince rapor kabul edildiğinden mahkeme kararı bu yönüyle yerinde ise de; 14.7.2006 tarihinde tesbit edilen değerin takip tarihi olan 27.6.2000 tarihinden başlamak üzere faiz hesabı hatalıdır. Faiz hesabının yukarıda açıklandığı şekilde Ankara 13. İcra Mahkemesinin ilamında da belirtildiği gibi eski aracın icra müdürlüğüne teslim tarihi olan 30.6.2003 tarihinden itibaren ticari faizi hesap edilmesi gerekirken hatalı rapor esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy