12. Hukuk Dairesi 2010/16982 E., 2011/1880 K.
"İçtihat Metni"
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
İİK. nun 363/2.maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren on gün içinde temyiz edilebilir. Temyiz tarihi ise temyiz harcının yatırıldığı veya temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği tarihtir. Somut olayda, icra mahkemesi kararının şikayetçi R.. Varlık Yönetimi A.. vekiline tebliğ edildiği, adı geçenin vekilinin Bursa 2.İcra Mahkemesine 24.08.2009 tarihinde temyiz dilekçesini verdiği ve 2009/494 muhabere numarası ile kaydının yapıldığı anlaşılmıştır. 5411 Sayılı Bankacılık Yasasının 143.maddesi uyarınca varlık yönetim şirketleri kuruldukları takvim yılı ve bunu izleyen beş yıl süresince 492 sayılı Harçlar Kanununa göre ödenecek harçlardan istisnadır. Hükmü temyiz eden şikayetçi R.. Varlık Yönetimi A.. 12.05.2005 tarihinde kurulmuş olmakla, temyiz dilekçesini Bursa 2.İcra Mahkemesine verdiği 24.08.2009 tarihi itibari ile 5 yıllık süre dolmadığından harçtan ve dolayısıyla temyiz harcından muaftır. Bu durumda temyiz dilekçesinin Bursa 2.İcra Mahkemesine verildiği 24.08.2009 tarihinin temyiz tarihi olarak kabulü gerekir.
İİK. nun 19. maddesi "gün olarak tayin olunan müddetlerde ilk gün hesaba katılmaz. Bir müddetin sonuncu günü resmi bir tatil gününe rastlarsa, müddet tatili takip eden günde biter. Müddet, son günün tatil saatinde bitmiş sayılır." hükmünü içermektedir.
Anılan hükme göre, somut olayda, 10 günlük temyiz süresinin son günü olan 22.08.2009 tarihi Cumartesi günü olup, 657 sayılı Yasanın 99.maddesi ve 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun'un 3.maddesi uyarınca Cumartesi ve Pazar günleri resmi tatil olduğundan ve temyiz süresinin son günü tatile rastladığı için tatili takip eden ilk iş günü olan 24.08.2009 tarihinde yapılmış olan temyiz yasal sürededir.
O halde temyiz dilekçesinin süre aşımından reddine dair Dairemizin 18.03.2010 tarih ve 2009/24392 Esas, 2010/6413 Karar sayılı kararı maddi hataya dayalı olduğundan, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına oybirliğiyle karar verildikten sonra adı geçenin vekilinin İskenderun İcra Mahkemesinin 18.08.2009 tarih ve 2009/219-405 sayılı kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Adana 3.İcra Müdürlüğünün 2007/5402 esas sayılı icra takip dosyasında ipotekli taşınmazın 19.400,00 TL ye satıldığı ve memurlukça 14.01.2009 tarihinde satış bedelinin 1.sırada olan İskenderun 3.İcra Müdürlüğünün 2008/4605 esas sayılı icra takip dosyası alacağını karşılamadığından ihale bedelinin tamamının sıra ve derece kararı yapılmaksızın anılan icra müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği ve İskenderun 3.İcra Müdürlüğünce de gelen paranın 22.01.2009 tarihinde alacaklı vekiline ödendiği anlaşılmıştır.
Şikayetçi R.. Varlık Yönetimi A.. icra takibinin tarafı olmayıp, icra mahkemesine başvurusu, 1.sıradaki İskenderun 3.İcra Müdürlüğünün 2008/4605 esas sayılı icra takibinin dayanağı ipoteklerin limit ipoteği olup, limit aşılarak dosya alacağı belirlenmesinin ve taşınmazın satış bedelinin tamamının sıra cetveli yapılmaksızın dosya alacaklısına ödenmesinin doğru olmadığı nedeniyle icra müdürlüğü işleminin iptali talebine yöneliktir.
İİK.nun 140. maddesi gereğince, "satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar." Somut olayda şikayetçinin alacaklı olduğu Adana 3.İcra Müdürlüğünün 2007/5402 esas sayılı icra takip dosyasında takip nedeniyle satışı yapılan taşınmazın tapu kaydında İskenderun 3.İcra Müdürlüğünün 2008/4605 esas sayılı icra takibine konu edilen ipotek şerhinin bulunduğu ve satış bedelinin her iki dosya alacağını karşılamadığı anlaşılmakla icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerekir. O halde Mahkemece şikayetin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.