MAHKEMESİ : İstanbul 12. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 13/09/2011
NUMARASI : 2011/518-2011/489
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Alacaklılar tarafından borçlu hakkında Beyoğlu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/278 E. sayılı kararına dayalı olarak ilamların icrası yolu ile icra takibi başlatılmış ve borçluya örnek 2 numaralı icra emri tebliğ edilmiştir. Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, takip dayanağı mahkeme kararının tehiri icra istemli olarak temyiz edildiği ve takip teminat karşılığında durdurulduğu halde, hakkında aynı ilama bağlı olarak Beyoğlu 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/19686 Esas sayılı takip başlatıldığı, anılan takibin mükerrer olduğu, ayrıca icra emrinin vekil yerine asile tebliğ edildiği ve takip konusu ilamdan sonra takip konusu taşınmazın borçlu tarafından satın alındığı nedenleriyle takibin iptali istemine yöneliktir.
Bir mahkeme kararının gerekçesi, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyar; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterir. Tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün bulunması, zorunludur. Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa'nın 141/3.maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 Sayılı HMK'nun 27 ve 297. maddeleri işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.
Öte yandan, bazen bir mahkeme kararının, başka bir dava yönünden kesin hüküm veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi konularda yapılacak hukuksal değerlendirmelerin sağlıklı olabilmesi de, o kararın yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür(Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.2006 tarih ve 2006/11-620 esas, 2006/659 karar sayılı kararı).
Bu açıklamaların ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece verilen kararın, mükerrer takibe ilişkin şikayet yönünden yukarıda açıklanan nitelikte bir yasal gerekçeyi içermediği ve Yargıtay denetimine elverişli olmadığı çok açıktır. O halde, borçlunun mükerrer takip şikayetine ilişkin olarak işin esasına yönelik herhangi bir inceleme yapılmaksızın, salt bu nedenle mahkeme kararının bozulması gerekir.
SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 04/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy