MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 09/05/2012
NUMARASI : 2010/609-2012/170
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez. Diğer taraftan borçlunun birden fazla evinin olması, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu evde bizzat oturmaması meskeniyet iddiasında bulunmasına engel teşkil etmez.
Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın Ordu ilinde 1198 ada 8 parselde kayıtlı 1 nolu bağımsız bölüm olduğu, tamamının borçlu adına kayıtlı olduğu görülmektedir.
Yapılan keşif sonrasında alınan 20.6.2011 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın değerinin 28.421.00 TL olduğu tespit edilmekle beraber borçlunun haline münasip edinebileceği ev değeri belirtilmediğinden bu rapor ve tanık beyanları esas alınarak borçlunun O.İli P. İlçesi E. köyünde oturduğunun tespit edildiğinden bahisle davanın reddine dair karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle borçlunun daha mütevazi niteliklere sahip yerlerde haline münasip meskeni edinebileceği miktarın ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin ve gelir durumlarının da tespiti gerekir. Diğer yandan asıl olan borcun ödenmesi olup, borçlunun mutlaka meskeniyet şikayetinde bulunduğu yerde veya o yere yakın bir yerde meskeninin bulunması da zorunlu değildir.
Mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak borçlunun daha mütevazı niteliklere sahip yerlerde haline münasip meskeni edinebileceği değerin ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin ve gelir durumlarının yukarıda açıklanan kurallar da gözönüne alınarak değerlendirilmesi gerekir. Bu tespitlerden sonra borçlunun haline münasip ev alması için
.gereken bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip evi alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy