MAHKEMESİ : Osmancık İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 20/10/2011
NUMARASI : 2010/40-2011/43
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.
Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.
Somut olayda mahkemece 15.04.2011 tarihinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen 15.06.2011 tarihli inşaatçı bilirkişi raporunda taşınmazın arsası ile birlikte toplam değerinin 70.932,00 TL edeceğinin belirttiği; ancak haline münasip evi alabileceği miktarın tespit edilmediği; emlakçı bilirkişinin bila tarihli raporunda ise taşınmazın arsası ile birlikte toplam değerinin 70.000,00 TL edeceğinin, taşınmazın birinci katının kaçak olması ve bu haliyle yapı kullanma ruhsatının imkansız olması ve elektrik ve su abonesi olunma şansının da bulunmaması nedeniyle söz konusu taşınmazın değerinin 50.000,00 TL olacağının, borçlunun haline münasip evi 60.000,00 TL ye satın alabileceğinin belirttiği, böylece her iki bilirkişinin ayni maddi vakıaları değerlendirdiği ancak bedel konusunda farklı kanaate vardıkları anlaşılmıştır. Bu hali ile raporlar arasında çelişki oluşmuştur.Buna göre, mahkemece aynı bilirkişilerden ortak rapor alınmak suretiyle ya da yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda çelişki giderilerek, borçlunun taşınmazının fiili durumuna göre tamamının keşif tarihi esas alınarak değerinin tespiti ile haline münasip evi ne kadara alacağının belirlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken emlakçı bilirkişi raporu hükme esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.Öte yandan mahkemece evin değerinin 70.932,00 TL olduğu kabul edildiğine göre, aynı rapora göre borçlunun haline uygun meskeni 60.000,00 TL ye alabileceğinin belirlenmiş olması karşısında mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli 60.000,00-TL. sının kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği 60.000,00-TL. den az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.
SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy