ÖZET: BİR MESKENİN BORÇLUNUN HALİNE UYGUN OLUP OLMADIĞI ADI GEÇENİN HACİZ ANINDAKİ SOSYAL DURUMUNA VE BORÇLU İLE AİLESİNİN İHTİYAÇLARINA GÖRE BELİRLENİR. BURADAKİ “AİLE” TERİMİ, GENİŞ ANLAMDA OLUP, BORÇLU İLE BİRLİKTE AYNI ÇATI ALTINDA YAŞAYAN, BAKMAKLA YÜKÜMLÜ OLDUĞU KİŞİLERİ KAPSAR. BORÇLUNUN SÖZÜ EDİLENLERLE BİRLİKTE BARINMASI İÇİN ZORUNLU OLAN HALİNE MÜNASİP NİTELİK VE EVSAFI AŞAN YERLERLE, MAKUL ÖLÇÜLERİ GEÇEN ODA VE SALONU KAPSAYAN VE İKAMET İÇİN ZORUNLU ÖĞELERİ İÇEREN BİR MESKENİN DIŞINDAKİ YERLER, MADDEDE ÖNGÖRÜLEN AMACA AYKIRIDIR. BORÇLUNUN GÖREV VE SIFATI, KENDİSİNİN YUKARIDA BELİRLENENDEN DAHA GÖRKEMLİ BİR MESKENDE İKAMET ETMESİNİ GEREKTİRMEZ.
Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
İİK’nın 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.
Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.
Somut olayda mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 130.000,00 TL edeceği ve borçlunun haline uygun olduğu bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda borçlunun haline uygun ev alabileceği miktar belirlenmediğinden anılan rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.
Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun Antalya’nın daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
S o n u ç: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy