MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 02/04/2013
NUMARASI : 2011/674-2013/228
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Şikayetçinin icra mahkemesine başvurusu İİK'nun 82/1-12. maddesine dayanan meskeniyet nedeni ile haczin kaldırılmasına ilişkindir.
İİK'nun 82. maddesinin 1.fıkrasının 12. bendi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.
Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.
Somut olayda, borçlunun sosyal ve ekonomik durum araştırması yapılmadan ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, yukarıda belirtilen kriterlere göre borçlunun aynı ilde alabileceği haline münasip meskenlerin değerleri belirlenmeden tam aksine evin değerinin 95.000 TL olarak tesbitinden sonra, satılması ve borç miktarının ödenmesinden sonra bakiye para kalmayacağından borçlunun benzer bir muhitte ve sosyal konumuna uygun haline münasip bir ev almasının mümkün olmadığının belirtildiği görülmüştür. Anılan raporda İİK'nun 82 maddesinin 1. fıkrasının 12 bendi ve 82.maddesinin 2.fıkrası kapsamında bir tesbit yapılmadığından rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.
Bu durumda mahkemece yapılacak iş; öncelikle borçlunun bakmakla yükümlü olduğu kişilerin nüfus kayıtları getirtildikten sonra, zabıta araştırması yaptırılarak bu kişilerin borçlu ile birlikte yaşayıp yaşamadıkları, geçimlerini nasıl temin ettikleri sosyal ve ekonomik durumları tespit edilip, yukarıda İİK'nun 82 maddesinin 1. fıkrasının 12 bendi ve 82.maddesinin 2.fıkrası gereğince hacze konu taşınmazın değeri ile, borçlunun sosyo ekonomik durumu gözetilerek Adana'nın daha mütevazi semtlerinde haline uygun alabileceği mesken değerinin net olarak belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy