MAHKEMESİ : Mersin 4. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 23/01/2014
NUMARASI : 2013/482-2014/36
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklı tarafından başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibine karşı borçlunun, sair şikayeti ile birlikte örnek 6 numaralı icra emri tebligatının usulüne uygun yapılmadığını ve tebligattan 25.10.2013 tarihinde haberdar olduğunu bildirerek şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun Bilinen Adreste Tebligat başlıklı 10/1. maddesine göre ''Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir.'', 11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3.maddesiyle eklenen 10/2.maddesinde de '' Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.'' hükmü yer almaktadır.
Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in Bilinen Adreste Tebligat başlıklı 16/2.maddesinde ise ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.'' düzenlemesine yer verilmiştir.
Somut olayda; borçlu adına çıkarılan örnek 6 numaralı icra emri tebliğ evrakı üzerinde ''(ADRES KAYIT SİSTEMİNDEKİ MERNİS ADRESİDİR) Tebligat yapılamaması halinde T.K.21. maddesine göre tebliğ edilmelidir.'' şerhinin bulunduğu ve tebligatın dağıtıcı tarafından '' Adres Kapalı.Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup;... Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi gereği bağlı bulunduğu .. Mah. Muhtarı . .. .. teslim edildi.2 no'lu ihbar kapısına yapıştırıldı.'' kaydı ile 09.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir.
İcra dosyasının incelenmesinde; şikayetçinin takibe dayanak sözleşmede takip talebinde ve ödeme emrinde belirtilen borçlunun adresinin adrese dayalı nufus kayıt sistemindeki adresinden farklı adresler olduğu anlaşılmakta olup; bu durumda, borçlunun bildirilen ve bilinen adreslerinin tamamına T.K.'nun 10/1.maddesi uyarınca normal tebligat çıkarılarak icra emrinin borçluya tebliğ edilmesi, bildirilen tüm adreslere çıkarılacak tebligatların bila tebliğ dönmesi halinde ise aynı Kanun'un 10/2.maddesi yollamasıyla T.K.'nun 21/2.maddesine uygun olarak tebligat çıkarılması gerektiği halde; açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak ve T.K.'nun 10/2.maddesi gözardı edilmek suretiyle bilinen adreslere önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan T.K.'nun 21/2.maddesine göre tebligat çıkarılması yasaya aykırıdır.
Öte yandan, usule aykırı tebliğin hükmü; 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 53.maddelerinde düzenlenmiş olup, sözü edilen maddelerde, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatap tebliğe muttali olmuş ise geçerli sayılıp, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edileceği belirtilmiştir.
O halde mahkemece, icra emri tebligatının usulsüz olduğuna yönelik şikayetin kabulü ile borçlunun usulsüz tebligattan haberdar olduğunu beyan ettiği ''25.10.2013'' tarihinin tebliğ tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.