MAHKEMESİ: Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 27/05/2014
NUMARASI: 2013/1130-2014/715
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Borçlu, aleyhine yürütülen takipte haczedilen taşınmazı ile ilgili olarak İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi kapsamında meskeniyet şikayetinde bulunmuş; mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiştir.
İİK'nun 82.maddesinin 1.fıkrasının 12.bendi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.
Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetine konu Ankara ili,..... İlçesi, ..... mahallesi 14920 ada, 4 parsel, 3C Blok, Bodrum 21 nolu bağımsız bölümün tamamı borçlu C... A... adına kayıtlı iken, Ankara 26.İcra Müdürlüğünce 11.10.2013 tarihinde haciz konulduğu anlaşılmaktadır.
İcra mahkemesi tarafında alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu taşınmazın değerinin 90.000,00 TL olduğu, alanı ve ihtiva ettiği oda sayısı yönlerinden borçlunun ihtiyacının aşan evsafta olduğu, davacının ihtiyacının karşılayabilecek 2 oda, salon ve müştemilattan oluşan bir konutun alım bedelinin 62.000,00-100.000.00 TL arasında değişkenlik gösterdiği, ortalamalım bedelinin 80.000,00 TL olabileceğinin belirtildiği görülmektedir. Rapor tek bir hale münasip ev değeri belirlenmediğinden hüküm kurmaya elverişli değildir. Zira takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesidir. Borçlunun mutlaka meskeniyet şikayetinde bulunduğu yerde veya o yere yakın bir yerde meskeninin bulunması da zorunlu değildir.
Mahkemece yapılacak iş; bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun bulunduğu semtten daha mütevazi koşullara sahip semtlerde haline münasip evi alabileceği bir değer belirlenerek, bu tespitlerden sonra borçlunun haline münasip ev alabileceği miktar, mahcuzun değerinden az ise İİK'nun 82. maddesinin 12. fıkrası gereğince mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.