(5510 S. K. m. 93) (2004 S. K. m. 83, 366) (6100 S. K. m. 114, 115, 303) (1086 S. K. m. 438)
Dava ve Karar: Şikayetçinin icra mahkemesine başvurusu, İzmir 21. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4937 Esas sayılı takip dosyasından emekli maaşı üzerine konulan haczin kaldırılmasına ilişkin olup, Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.
5510 Sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinde; "Bu kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerinin gelir, aylık ve ödenekleri, sağlık hizmeti sunucularının Genel Sağlık Sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu kurum nezdinde doğan alacakları, devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler 88 inci maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklarla nafaka borçları dışında haczedilemez" düzenlemesi yer verilmiştir.
Diğer taraftan, 5510 Sayılı Yasa'nın 93 üncü maddesinde değişiklik getiren ve 28.2.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5838 Sayılı Yasa'nın 32/2-b maddesinde ise; "Bu fıkraya göre haczi yasaklanan gelir, aylık ve ödeneklerin haczedilmesine ilişkin talepler, borçlunun muvafakati bulunmaması halinde, icra müdürü tarafından reddedilir." hükmü düzenlenmiştir. Bu kanun hükmü, İİK'nun 83/a. maddesine göre özel nitelikte olduğundan, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ödenen gelir, aylık ve ödeneklerin haczinde, takibin kesinleşmiş olması şartıyla 28.2.2009 tarihi sonrasında borçlunun haciz tarihinden önce hacze muvafakati geçerlidir. Bir diğer anlatımla, 5838 Sayılı Yasa'nın 32/2-b maddesiyle yapılan düzenleme usule değil esasa ilişkin olup, İİK'nun 83/a. maddesi karşısında özel hüküm sayılır ve öncelikle tatbik edilir.
Somut olayda, borçluya ödeme emrinin 18.04.2009 tarihinde tebliğ edildiği, 09.06.2009 tarihli haciz sırasında emekli maaşından her ay 500 TL kesilmesine muvafakat ettiği, muvafakat gereği borçlunun emekli maaşına haciz konulması için SGK'ya haciz müzekkeresi yazıldığı, şikayetçi borçlunun SGK'dan aldığı emekli maaşı üzerine konulan haczin kaldırılması istemiyle mahkemeye yaptığı başvurunun İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 16.12.2011 tarih 2011/975-1092 Esas- Karar sayılı ilamıyla kısmen kabulüne karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.
İcra mahkemesi kararları, maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmese de, kendi aralarında kesin hüküm oluşturdukları uygulamada kabul edilmektedir. HMK 303/1 maddesi Bir davaya ait şekli anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrasıyla ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir şeklinde düzenlemiştir. HMK 114/1-i maddesi uyarınca kesin hüküm dava şartı olup, HMK 115/2 nci maddesi, dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddedilmesini zorunlu kılmıştır.
O halde, Mahkemece borçlunun haczedilmezlik şikayetinin kesin hüküm sebebiyle reddi gerekirken işin esası incelenerek yazılı gerekçeyle şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Borçlunun temyiz itirazlarının reddiyle sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK. 438 inci maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubuyla eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy