(492 S. K. m. 2, 23, 28) (5230 S. K. m. 11) (2548 S. K. m. 1)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Alacaklı Ziraat Bankası A.Ş. tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamsız takipte, alacaklının, Denizli 3. İcra Müdürlüğü'nün 2010/8806 ve 8809 Esas sayılı takip dosyalarında borçlu R.. Ç...'in takipten vazgeçme taleplerinin harçsız olarak yerine getirilmesini talep etmesi üzerine, icra müdürlüğünün 12.01.2015 tarihli kararı ile vazgeçme harcı yatırılması halinde talebin ifasına karar verdiği, alacaklı bankanın, vazgeçme harcından muaf olduğunu belirterek müdürlük işlemini şikayet konusu ettiği ve mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
4603 Sayılı Yasa ile Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası, Türkiye Halk Bankası A.Ş. ve Türkiye Emlak Bankası A.Ş. çağdaş bankacılığın ve uluslararası rekabetin gereklerine göre çalışmaları ve özelleştirmeye hazır1anmaları için yeniden yapılanmaya tabi tutulmuştur.
5230 Sayılı Yasa'nın 11. maddesinde "4603 Sayılı Kanuna tabi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak dava ve takipler sonuçlandırılıncaya kadar 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 2, 23 ve 29. maddeleriyle 2548 Sayılı Cezaevleri ile Mahkeme Binaları İnşaası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkumlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanunun 1. maddesi hükmü uygulanmaz. İhtiyati tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmaz. Bankaların mahkeme ilamını alması ve tebliğe çıkarması işlemlerinde karşı tarafa yükletilmiş olan harcın ödenmiş olması şartı aranmaz" hükmü yer almaktadır.
Görüldüğü üzere, sözü geçen yasa maddesinde öngörülen muafiyet, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun tahsil harcına ilişkin 28. maddesini kapsamaz ise de; 492 sayılı Yasa'nın 23 maddesinde düzenlenen vazgeçme harcından muafiyeti içerdiği açıktır.
O halde mahkemece, şikayetin kabulü gerekirken, reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMKnun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2015 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy