MAHKEMESİ : Trabzon İcra Hukuk Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Şikayetçiler tarafından icra mahkemesine başvurularak, dört adet taşınmaza ilişkin 16.02.2016 tarihli ihalelerin feshi isteminde bulunulmuş, mahkemece istemin reddi ile birlikte şikayetçiler aleyhine para cezasına hükmedilmiştir.
İİK'nun 106-144. maddelerinde paraya çevirme ile ilgili hükümler yer almış olup, aynı Kanun'un 129/1. maddesine göre, artırma bedelinin taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin en az %50'sini bulması ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını karşılaması zorunlu kılınmıştır. Bu durumda satış bedelinin, tüm icra masraflarını değil, paraya çevirme ve paylaştırma giderlerini geçmesi gerektiğinin hüküm altına alındığı görülmekte, satış talebinden ihale tarihine kadarki paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin hesaplamada dikkate alınması gerekmektedir. Satışı istenen taşınmazın kıymetinin takdiri hakkındaki İİK'nun 128. maddesi, paraya çevirme başlığını taşıyan III. bölümde bulunmaktadır. Bu nedenle taşınmazın kıymetinin belirlenmesi için yapılan keşif ve bilirkişi masraflarının da, tıpkı ilan giderleri gibi paraya çevirme masrafı olarak kabulü gerekir.
Birden fazla taşınmazın aynı ilanla satışa çıkarılması halinde, toplam paraya çevirme giderinden satışı yapılan her taşınmaza isabet eden miktar oranlama suretiyle tespit edilerek, ayrıca müstakil harcamalar var ise bedele eklenerek, oluşacak sonuca göre İİK'nun 129. maddesindeki koşullara uygun şekilde satışın gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin belirlenmesi gerekir.
Somut olayda, dört adet taşınmaz satışa çıkarılmış ve tamamı ihale edilmiş olmakla; muhammen bedeli 1.190.000,00 TL olan 662 ada 3 parsel nolu taşınmaz, ikinci ihalede 597.000 TL'ye alacağa mahsuben alacaklıya ihale edilmiştir. Şikayete konu bu taşınmaz ile birlikte ihaleye çıkarılan diğer üç taşınmazın muhammen bedellerinin toplamı 1.855.000,00 TL olup, tüm taşınmazların ihalesi için 5.392,13 TL ilan masrafı yapılmıştır. Oranlama sureti ile bulunan ve şikayete konu 662 ada 3 parsel no'lu taşınmaz için yapılan ilan masrafı 3.459,10 TL’dir. Bu durumda, söz konusu taşınmazın satış bedelinin, 1.190.000 TL tahmini değerin yüzde ellisi olan 595.000,00 TL'ye, sadece gazete ilanı için sarf edilen gider olan 3.459,10 TL'nin eklenmesi halinde oluşan miktarı dahi karşılamadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki, bu miktara kıymet takdiri için sarf edilen gider, satış yolluğu ve tebligat giderlerinin de ilavesi gerekecektir.
O halde mahkemece, İİK'nun 129/1. maddesi gereğince bu husus re'sen gözetilerek 662 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, bu taşınmazı da kapsar biçimde şikayetin tamamen reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ : Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.