MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
1)Alacaklının temyiz itirazlarının yerinde görülmediğinden;
Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının (REDDİNE);
2)Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;
İİK’nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince; borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.
Somut olayda; meskeniyet şikayetine konu taşınmazın değerinin tespiti için mahkemece alınan 24/11/2015 tarihli bilirkişi raporunda, taşınmazın bedelinin 75.808,50 TL olduğu, borçlunun bulunduğu yerden daha mütevazı koşullara sahip çeşitli yerlerde haline münasip alabileceği evin değerinin ise 55.000 TL olduğu belirlenmiştir.
Hükme esas alınan raporda taşınmazın değeri 75.808,50 TL, borçlunun daha mütevazı niteliklere sahip yerlerde haline münasip meskeni edinebileceği miktar 55.000 TL olarak belirlendiğine göre; mahkemece "meskeniyet şikayetinin kısmen kabulü ile taşınmazın 55.000 TL'den az olmamak üzere satılarak haline münasip ev alması için gerekli 55.000 TL'nin borçluya, kalanının ise alacaklıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulması gerekirken, İİK'nun 82. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olacak şekilde şikayetin tümden reddi yönünde karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.