MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
İlamlı icra takibinin hukuki sonuç doğurması açısından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması mümkün ise de TCK’nın 20. maddesi uyarınca cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, asıl borçlu şirkete de tebligat yapılması zorunlu olup, asıl borçlu şirkete icra emri tebliğ olunmadığından sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, zamanaşımını kesen son işlemin mahkumiyet kararının verildiği 14/06/2012 tarihinde gerçekleşmesine ve bu tarih esas alındığında zamanaşımı süresinin henüz dolmamasına rağmen yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,
Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasından “Davanın TCK’nın m. 66/1-e gereğince dava zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE” ibaresi çıkartılarak, yerine “Sanıkların üzerlerine atılı İİK’nın 333/a maddesine aykırılık suçundan BERAATLERİNE” ibaresi eklenmek suretiyle suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi