Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanıklar... ve ...'un, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmalarına ilişkin İstanbul Anadolu 6. İcra Ceza Mahkemesinin 16/05/2017 tarihli ve 2017/163 esas, 2017/193 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 7. İcra Ceza Mahkemesinin 02/03/2018 tarihli ve 2018/23 değişik iş sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, müşteki vekilinin şikayetten vazgeçmesi nedeniyle 2004 sayılı Kanun'un 354/1. maddesi gereğince davanın tüm sanıklar yönünden düşürülmesine ilişkin İstanbul Anadolu 6. İcra Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2017/163 esas, 2017/193 sayılı ek kararına karşı müşteki vekili tarafından şikayetten vazgeçme dilekçesinin müştekiye ait olmadığından bahisle yapılan itirazın kabulüne, 20/11/2018 tarihli ek kararın kaldırılmasına dair İstanbul Anadolu 7. İcra Ceza Mahkemesinin 14/12/2020 tarihli ve 2020/53 değişik iş sayılı kararını takiben, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca zamanaşımı hususunda tereddüt olduğundan bahisle ilamın infazı konusunda ek karar verilmesine yönelik talebi üzerine, ilamın infazının devamına ilişkin İstanbul Anadolu 6. İcra Ceza Mahkemesinin 15/01/2021 tarihli ve 2017/163 esas, 2017/193 sayılı ek kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 05/10/2021 gün ve 94660652-105-34-8472-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/10/2021 gün ve KYB-2021/123968 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 10/04/2014 tarihli ve 2013/16101 esas, 2014/6992 karar sayılı ilamında yer alan "...gerek disiplin hapsi ve gerekse hapsen tazyik yaptırımı içeren kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesi anlamında hüküm niteliğinde olmadığı, bir yükümlülüğün yerine getirilmesi için zorlama hapsi niteliğinde olduğu nazara alındığında, ceza zamanaşımını kesen hallerin düzenlendiği 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 71. maddesi hükümlerinin tazyik hapsi kararlarında uygulanma imkânı bulunmadığı gibi, 2004 sayılı Kanun'un...354. maddesinin 2. fıkrasında...şeklindeki düzenleme karşısında, kesinleşmesinden itibaren 2 yıldan fazla süre geçtiği anlaşılan tazyik hapsi kararının infaz edilemeyeceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle...kararın bozulması istenilmiş olmakla...BOZULMASINA" biçimindeki açıklamalar ile 2004 sayılı Kanun'un 354/2. maddesinde yer alan "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik veya disiplin hapsine ilişkin karar, kesinleştiği tarihten itibaren iki yıl geçtikten sonra yerine getirilmez." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, tazyik hapsine ilişkin kararın 02/03/2018 tarihinde kesinleşmesini takiben, 2 yıllık sürenin 02/03/2020 tarihinde dolduğu cihetle, tazyik hapsi kararının infaz edilemeyeceği, zamanaşımı nedeniyle cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 6. İcra Ceza Mahkemesinin 15/01/2021 tarihli ve 2017/163 esas, 2017/193 sayılı ek kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıklar hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, bu eylemle ilgili olarak sanıklar hakkında tazyik hapsi infaz edilmekte ise salıverilmesine; 21/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy