Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda aynı eyleme ilişkin olarak daha önce ceza verildiğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine dair Kırklareli İcra Ceza Mahkemesinin 12/11/2019 tarihli ve 2019/63 esas, 2019/414 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2020 tarihli ve 2019/340 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 25/10/2021 gün ve 94660652-105-39-14293-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2021 gün ve KYB-2021/132236 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2009 tarihli ve 2009/16.HD-188 esas, 2009/205 sayılı ilâmında yer alan, ''... ilk taksitin ödenmemesi üzerine, borçlunun hapsen tazyik ile cezalandırılmasından sonra, bu cezanın infazı sırasında söz konusu taksiti ödemesi hâlinde tahliye edilecek, ancak sonraki taksiti ödememesi hâlinde eylemi yeniden yaptırımı gerektirecektir. Ancak, ilk taksitin ödenmemesi üzerine 3 aya kadar hapsen tazyik kararının tamamının infazı hâlinde takip eden taksitlerin ödenmemesi durumunda artık borçlunun cezalandırılması olanağı kalmayacaktır. Bir başka anlatımla, ilk taksitin ödenmemesi nedeniyle maddede öngörülen cezanın tamamının infazı hâlinde, yaptırım uygulama olanağı kalmadığından, diğer taksitlerin ödenmemesi ayrıca bir taahhüdü ihlâl kabahatini oluşturmayacaktır... Yerel Mahkemece yapılması gereken, borçlunun ilk taksiti ödememek suretiyle ödeme taahhüdüne aykırı davranması nedeniyle 3 aya kadar hapsen tazyikine ilişkin ilk hükmün infazını bekleyerek, eğer kabahatli, bu hapsen tazyik kararının yerine getirilmesinden sonra borcu öder ise, ödenmeyen diğer taksit yönünden kalan süre kadar hapsen tazyik kararı vermektir. Yerel Mahkemece, ilk taksitin ödenmemesi nedeniyle verilen hapsen tazyik kararının infaz edilip edilmediği araştırılmadan, son taksitin ödenmemesi nedeniyle yapılan şikâyet üzerine, borçlunun yeniden 3 aya kadar hapsen tazyik ile cezalandırılması yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle yasa yararına bozulması gerekirken, Özel Dairece yasa yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi isabetli değildir.'' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;
Dosya kapsamına göre, Kırklareli İcra Müdürlüğünün 2018/2901 sayılı icra takip dosyasında 07/09/2018 tarihli taahhüt nedeniyle sanık hakkında Kırklareli İcra Ceza Mahkemesinin 26/09/2019 tarihli ve 2019/45 esas, 2019/333 sayılı kararı ile sanığın 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği ve aynı borç sebebiyle verilen tazyik hapsinin toplamda 3 ayı geçemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, borçlunun 07/09/2018 tarihli taahhütünde birden fazla taksitlendirme olduğu ve farklı tarihteki taahhüt ihlalleri için ayrı şikayette bulunulduğu, Kırklareli İcra Ceza Mahkemesinin 26/09/2019 tarihli kararına konu dosyada şikayetin 20/12/2018 ve 20/01/2019 tarihli taksit ödemelerine ilişkin olduğu, Kırklareli İcra Ceza Mahkemesinin incelemeye konu dosyasında ise şikayetin 20/02/2019 tarihli taksit ödemesine ilişkin olduğunun anlaşıldığı, kaldı ki sanığın 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin Kırklareli İcra Ceza Mahkemesinin 26/09/2019 tarihli karar sonrasında müşteki vekilinin şikayetten vazgeçmesi nedeniyle düşme kararı verildiği ve savcılık tarafından cezanın bila infaz iadesinin istenildiği cihetle sanığın ödemeyi taahhüt ettiği taksit için hapsen tazyik cezası ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, itirazın anılan gerekçe ile kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2020 tarihli ve 2019/340 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 26/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.