MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Borçlunun itirazı üzerine duran adi kiraya ve hasılat kiralarına ait (13 örnek) takipte, alacaklının icra mahkemesine 25.02.2019 tarihli başvurusunda; kiralananın mahkeme kararı ile tahliye edildiğini, kira sözleşmesinden kaynaklanan alacakların zamanında ödenmediğini ileri sürerek itirazın kaldırılması ile tahliye isteminde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince; istemin kısmen kabulü ile 109.121,36 TL kira alacağı ile 4.143,34 TL işlemiş faiz alacağı yönünden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, asıl alacak miktarı üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatına ve kiracının kiralandan tahliyesine karar verildiği, karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verildiği görülmektedir.
İcra ve İflas Kanunu'nun 269/2. maddesi hükmü gereğince ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini aynı yasanın 62. maddesi hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmez ise, akdi kabul etmiş sayılır. İcra ve İflas Kanunu'nun 269/c maddesine göre borçlu akdi reddetmeyip kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini bildirerek itiraz etmiş ise, itiraz sebeplerini ve isteğini noterlikçe re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge ile ispat etmeye mecburdur.
Somut olayda, taraflar arasında kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmadığı, borçlunun istinaf dilekçesinde takip konusu aylar kira bedellerinin ödendiğini ileri sürerek ödeme dekontları sunduğu anlaşılmaktadır. Ödeme belgesi borcu söndüren belge niteliğinde olduğundan, savunmanın genişletilmesi olarak değerlendirilemez. Yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Bu durumda mahkemece dosyada mevcut ödeme belgeleri üzerinde durularak ve davacının söz konusu ödemelere karşı beyanı da alındıktan sonra, yapılan ödemelerin takibe konu aylar kiralarına ilişkin olup olmadığı değerlendirilmek suretiyle ve gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.
Diğer taraftan, alacaklının icra mahkemesine başvuru dilekçesinde kiralananın mahkeme kararı ile tahliye edildiğini beyan ettiği ve borçlunun da kiralanandan 30.07.2018 tarihinde tahliye edildiğini iddia ettiği anlaşıldığına göre, kiracı borçlunun kiralanandan tahliye isteminde bulunulan tarihten önce anahtar teslimi suretiyle yasal olarak tahliye edilip edilmediği üzerinde durularak oluşacak sonuca göre alacaklının tahliye talep etmekte hukuki yararının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken bu yönde bir değerlendirme yapılmamış olması da doğru görülmemiştir.
SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile; yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 24/05/2021 tarih ve 2020/1115 E.-2021/1153 K. sayılı istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA, Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 28.11.2019 tarih ve 2019/143 E. - 2019/958 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.