MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Somut olayda, davacının usulsüz tebliğ şikayetiyle icra mahkemesine başvurduğu, Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 11.07.2024 tarih ve 2023/1068 E.-2024/932 K. sayılı kararı ile usulsüz tebligat şikayetinin süre aşımından reddine karar verildiği, davacı tarafından, şikayetin süre aşımından reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İlk Derece Mahkemesince kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle istinaf talebinin reddine karar verildiği, davacı tarafça bu karara karşı istinaf yoluna başvurulduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesinin 21.11.2024 tarih ve 2024/1402 E.-2024/1640 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1. maddesi gereği reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.
02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen karar hem niteliği ve hem de miktarı itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nın 365/1. maddesi gereğince icra mahkemesinin istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.
SONUÇ :
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair son kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 18.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.