MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 365/1. maddesinde; “İstinaf yoluna başvurma, yasal süre geçtikten sonra yapılır veya istinaf yoluna başvurulmasına olanak bulunmayan bir karara veya vazgeçme nedeniyle itiraz veya şikâyetin reddine yahut süresi geçmiş bir şikâyete ilişkin olursa, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri gereğince istem icra mahkemesince reddedilir” hükmü yer almaktadır. Aynı maddenin 3. fıkrasında ise; “Bölge adliye mahkemesi, birinci fıkra kapsamına girdiği hâlde reddine karar verilmemiş başvuruyu geri çevirmeyip doğrudan kesin karara bağlar” düzenlemesine yer verilmiştir.
Somut olayda, temyizen incelenmesi istenen karar, usulsüz tebligat şikayetinin yasal 7 günlük süre aşımından reddine ilişkin olup, anılan kararın temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır.
Buna göre, Dairemizce incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, İİK’nun 365/1-son maddesinde belirtildiği üzere KESİN nitelikte olduğundan, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 364. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 366.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352.maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin (REDDİNE), 18.03.2025 gününde oy çokluğuyla karar verildi.
Üye Dr. ...'in Karşı Oy Yazısı;
20 Temmuz 2016'dan itibaren verilen İcra Mahkemesi kararlarına karşı gidilecek olan (olağan) kanun yolları istinaf ve temyizdir. İstinaf sisteminin kabulü ile birlikte, karar düzeltme yolu ortadan kalkmıştır.
İcra ve İflas Kanunu'nun (5311s. K ile değişik) 363. maddesi, 5311 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 363. maddenin tersine İcra Mahkemesinin hangi kararlarına karşı istinaf yolunun kapalı olduğunu yani icra mahkemesinin hangi kararlarının kesin olarak verildiğini düzenlemiştir. Bu düzenleme sebebiyle İcra Mahkemesinin m. 363'de ismen gösterilmemiş bulunan diğer kararlarına karşı istinaf yolunun açık olduğu anlaşılmaktadır.
Şikayete konu memur işleminin niteliği itibariyle istinaf yolu kapalı (kesin) olup olmadığı İİK'nın 363. maddesine göre belirlenir. İİK'nın 365. maddesi ise istinaf dilekçesinin reddi başlıklı olup istinaf yoluna başvurma İİK'nın 365. maddesinin birinci fıkrasına giren hallerden birine ilişkin olur ise istinaf isteminin İcra Mahkemesince reddedilmesi gerektiğini, İİK'nın 365/son fıkrası ise Bölge Adliye Mahkemesinin, birinci fıkra kapsamına girdiği halde reddine karar verilmemiş başvuruyu geri çevirmeyip doğrudan karara bağlayacağını düzenlemiştir. Bu hüküm İİK'nın 365/1 maddesinde yazılı durumlar söz konusu olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince nasıl bir karar verilmesi gerektiğini düzenlemektedir.
Görüldüğü üzere İcra Mahkemesince verilen ve niteliği itibariyle kesin olarak verilen kararlara karşı temyiz isteminde bulunması halinde Yargıtay, istinaf aşaması ile ilgili bulunan İİK'nın 365/1-son maddesine dayalı olarak değil İİK'nın 363. maddesine göre karar vermesi gerekir.
Temyiz yoluna başvurma ve incelemesi başlıklı İİK'nın 364 maddeleri ile HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulaması gereken aynı Kanunun 352. maddesine göre temyiz başvuru talebinin reddine karar vermek durumundadır.
Öte yandan Bölge Adliye Mahkemesi istinafı kabil olmayan karara karşı istinaf isteminin bu nedenle reddine karar vermesi gerekirken esastan red kararı verilmesi de usulsüz ise de kararın sonucu doğrudur.
Çoğunluğun temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının İKK. 363. maddesi yerine İİK. 365/1-son maddelerine dayalı olarak kesin nitelikte olduğundan temyiz başvuru talebinin reddi kararına gerekçe yönünden katılamıyorum. 18.03.2025