(5237 S. K. m. 89) (5271 S. K. m. 231)
Dava: Taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine dair hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1-) Ambulansta bulunan tarafsız kamu tanıkları N. E. ve E. T. ifadelerinde ambulansın tepe lambasının yandığını ve sirenlerinin çaldığını söylemelerine rağmen tanıkların beyanlarına sebep itibar edilmediği tartışılmadan sanığın tam kusurlu olduğunun kabulü suretiyle hüküm tesisi,
2- Olayda yaralanan N. E., E. T. ve İ. T.'nın sanıktan şikayetçi olmamaları karşısında müsnet suçun, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı T.C.K.nın 89/1-2.b maddesinde belirtilen suçu oluşturacağı, lehe yasa değerlendirmesinin buna göre yapılması gerekirken lehe yasa değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-) Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562 nci maddesiyle değişik C.M.K.nın 231 inci maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2011 tarihinde yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy