(5237 S. K. m. 89) (765 S. K. m. 459) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 5252 Sayılı Kanunun 9/3 üncü maddesi uyarınca lehe kanun, ilgili her iki Kanunun tüm hükümlerinin birbiriyle karıştırılmaksızın bir bütün halinde somut olaya uygulanarak, lehe olan Kanunla hüküm kurulmasını ve karşılaştırmanın denetime imkan sağlayacak şekilde yapılmasını gerektirdiği, bir kişinin bir gün iş ve güçten kalacak şekilde taksirle yaralanmasını sebep olunan olayda, lehe kanun karşılaştırmasının 5237 Sayılı TCK'nın 89/1 ve 765 Sayılı TCK'nın 459/1 inci maddeleriyle yapılması gerektiği, suç tarihi nazara alınarak 5237 Sayılı TCK'nın adli para cezasının alt sınırının da beş günden başladığı nazara alınmaksızın, 765 Sayılı TCK'nın sonuç adli para cezası yönünden sanık lehine olduğunun kabulüyle hüküm kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 19.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy