(765 S. K. m. 45) (2918 S. K. m. 119) (5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1) Sanığın idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde ölene çarparak taksirle öldürme suçunu işlemekten ibaret eyleminde, gerçekleşen netice öngörülebilir ise de, fail tarafından öngörülmüş olmasına karşın, failin şansına veya başka etkenlere güvenerek hareketini sürdürdüğüne ilişkin herhangi bir bilgi ve belirleme bulunmadığı gibi hukuki konularda bilirkişiye başvurulamayacağı nazara alınmaksızın hukuki değerlendirmeye ait bir konuda bilirkişinin eylemin bilinçli taksirle işlendiği yönündeki görüşüne dayanılarak sanık hakkında 765 Sayılı T.C.K.nın 45/son maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,
2) Asli kusurlu olmayan sanığın sürücü belgesinin 2918 Sayılı Kanunun 119 maddesi yerine 118. maddesiyle geri alınmasına karar verilmesi,
3) 5237 Sayılı T.C.K.nın 7/2, 5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, 765 Sayılı Kanuna göre hükmolunan ceza ile 5237 Sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun denetime olanak verecek biçimde gerekçeye de yansıtılması suretiyle, hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy