(5237 S. K. m. 50) (5271 S. K. m. 231)
Dava ve Karar: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın bilinçli taksirle hareket edip mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olay nedeniyle yapılan yargılama sonunda tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının kısa süreli olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeksizin adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanık hakkında kurulan hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy