(5271 S. K. m. 34, 232) (5237 S. K. m. 85)
Dava ve Karar: Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm sanık B. U. müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 Sayılı C.M.K.nın 34/2 ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, kararda temyiz süresi, mercii ve şekillerinin gösterilmemesi karşısında sanık B. U. müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 16.06.2006 tarih ve 2893 karar sayılı raporunda şok gelişme devresinde gerekli takip ve tedavinin uygun şekilde yapılmaması sebebiyle sanık Doktor B. U.'nın kusurlu olduğu, ancak şok gelişme devresinde uygun tedaviye rağmen ölümün meydana gelebileceği, bu sebeple hekimin eyleminin etkisi ve katkısının bilinemeyeceği belirtilmekle, sanıkların kusur oranı yönünden yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,
Kabule göre:
Hakkında beraat hükmü kurulan ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık B. U. yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık B. U. müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 Sayılı C.M.U.K.un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy