(5237 S. K. m. 89)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine dair hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Olay günü havanın karardığı 21:30 sıralarında katılanların yol kenarında park halindeki kamyonlarının kasasını brandayla örtmekle uğraştıkları esnada, karşı yönden gelen bir aracın kendilerine çarptığı ve olay yerinde durmayarak kaçtığı, katılanların ilk ifadelerinde sanığın olay yerinde durmadığını ve aracın plakasının sonunun 059 olduğunu beyan etmelerine rağmen, katılan İ. Ö.'in 23.05.2008 tarihli ifadesinde, etraftan yaptığı araştırmada kendisine çarpan aracın plakasının 45 ... 2108 olduğunu tespit ettiğini beyan ettiği ancak bu plakayı nasıl ve kimden öğrendiğini söylemediği, yine katılan İ. Ö.'in ilk ifadesinde sanığın durmadan olay yerinden gittiğini beyan etmesine rağmen 12.08.2008 tarihli Cumhuriyet savcılığındaki ifadesinde, sanığı nüfus cüzdanı suretinden teşhis ettiği ve bu kişinin kendisine çarpan ve aracın içinden 2 dakika kadar kendisine bakan kişi olduğunu beyan ettiği, katılanların bu çelişkili ifadeleri, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine dair tutarlı ifadeleri, sanığın aracında herhangi bir hasarın bulunmaması ve sanığın katılanlara çarpıp kaçan kişi olduğuna dair katılanların çelişkili ifadeleri dışında bir delilin olmaması karşısında, sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 Sayılı C.M.U.K.un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy