(5237 S. K. m. 61, 85) (YCGK 07.07.2009 T. 2009/9-62 E. 2009/191 K.)
Dava: Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine dair hükümler, sanık T. K. müdafiiyle sanık M. E. T. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık T. K. müdafinin ceza uygulamasına, hak yoksunluğuna ve sair nedenlere, sanık M. E. T.'nin süre tutum dilekçesinde belirttiği, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya içeriğine ve oluşa uygun kabule göre, tali kusurlu olan adli sicil kayıtları bulunmayan sanıkların olumlu kişilik özelliklerine, yargılama sürecindeki davranışlarına göre sanıklar hakkında verilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.07.2009 tarih 2009/9-62-191 Sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı T.C.K.nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan failin güttüğü amaç ve saik gerekçesine dayanamayacağının gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, sanık T. K. müdafiiyle sanık M. E. T.'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 Sayılı C.M.U.K.un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy