(5237 S. K. m. 53, 85, 257) (5235 S. K. m. 11) (5271 S. K. m. 309)
Dava ve Karar: Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar E. S. ve N. Ö. haklarında yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin görevsizliğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/1. maddesi uyarınca yargılama yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/10/2012 tarihli ve 2012/762 esas, 2012/789 sayılı kararına karsı yapılan itirazın kabulüne ve görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2013 tarihli ve 2013/62 değişik is sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, sanıkların üzerine atılı eylemin taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturabileceği, bu eylemi yargılama görevinin de 5235 sayılı Kanun'un 11. maddesi gereğince Asliye Ceza Mahkemesine ait olacağı ve delillerin takdiri ile değerlendirilmesinin Üst dereceli mahkemeye ait olduğu hususları dikkate alınmaksızın, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 06/05/2013 gün ve 94660652-105-59-3500-2013/7271/28934 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2013 gün ve 2013/165224 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre; Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2012 tarihli iddianamesiyle, sanıklar E. S. ve N. Ö. hakkında, görevi kötüye kullanma suçundan, TCK'nın 257/1, 53. maddelerinden cezalandırılmaları için dava açıldığı, iddianamede, sanık N. Ö.'ün doktor, sanık Emel Sarıçam'ın ise acil tıp teknisyeni oldukları, Tekirdağ ilçesi Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonunda görev yaptıkları, olay nedeniyle haklarında soruşturma izni alındığı, olay günü Tekirdağ Devlet Hastanesinden müşteki G. İ.'ın 1,5 yaşındaki oğlu B. E. İ.'ın Mehmet Akif Ersoy Eğitim ve Araştırma Hastanesine nakli sırasında şüpheli sağlık personellerinin hasta ve yakınını ambulansın arka kabininde bırakarak kendilerinin ön kabinde oturdukları ve hastaya gerekli müdahaleyi yapmadıklarından dolayı bebeğin yaşamını yitirdiği, İl Ambulans Çalışma Yönergesinin 18. maddesinin G bendin de "ambulansta hasta varsa hekim ve sağlık personeli kesinlikle sürücü kabininde oturmaz, hasta kabininde hastanın yanında bulunurlar. Ambulansın hasta kabinine gerekmedikçe hasta yakını veya üçüncü şahıslar alınmaz, Ancak nöbetçi hekimin onayıyla gerekli durumlarda hasta kabinine bu kişilerin göreve engel olmayacak şekilde alınabilir. Özel durumlarda güvenlik görevlisi alınacaksa personelin korunmasını sağlayacak şekilde sürücü veya hasta kabinine alınabilir." hükmünü açık şekilde ihlal ederek nakil sırasında hasta B. E. İ.'a gerekli müdahaleyi yapmadıklarından dolayı bebeğin yaşamını yitirdiği iddia edilerek, taksirle öldürme suçunun tanımlandığı, bu eylemi yargılama delilleri taktir ve değerlendirme görevinin 5235 sayılı Kanun'un 11. maddesi gereğince üst dereceli mahkeme olan Asliye Ceza Mahkemesine ait olacağı hususları dikkate alınmaksızın, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden;
Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2013 tarihli ve 2013/62 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 10.10.2013 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy