(5237 S. K. m. 89)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, meskun mahalde bölünmüş, tek yönlü, birden çok şeritli, eğimsiz hafif virajlı yolda seyri sırasında kendisine hitaben yanan yeşil ışıkta kavşağa girip seyrine devam ederek 45 m ileride ışığı faal olmayan yaya geçidinde sanığın beyanına göre 30 m geriden sağdan sola doğru karşıdan karşıya geçmekte olan yayayı görmesine rağmen etkin fren tedbirine başvurmayarak geçişini tamamlamak üzere olan yayaya çarpıp yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Kusursuz olduğu kanaatine varılarak hakkında beraat hükmü kurulan sanık hakkında "üzerine atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu" gerekçesi ile hüküm kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy