(5237 S. K. m. 89) (5271 S. K. m. 223)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Katılanın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
Sanığın idaresindeki motosiklet ile gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü, 10 m genişliğindeki yolda seyri sırasında sağından yola giren 8 yaşındaki yayaya çarparak basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve diş kırığının hayati fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek şekilde yaralanmasına tali kusurlu olarak neden olduğu olayda, mağdurun babasının şikayetçi olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine mahkemece; CMK'nın 223/4-d madde ve fıkrasında yer alan "fiilin haksızlık içeriğinin azlığı" nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilebilmesi için, eylemin suç olarak düzenlendiği yasa normunda bu konuda açık bir hükmün bulunması, suç ve cezanın yasal olması kuralının sonucu olarak zorunlu olduğu, başka bir deyişle fiilin haksızlık içeriğinin azlığı, her suç için uygulanabilecek genel bir hüküm niteliğinde olmayıp, sadece yasada öngörülen hallerde uygulama olanağı bulunan bir hüküm olduğu gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ile taksirle yaralama suçunda uygulama olanağı bulunmayan CMK'nın 223/4-d madde ve fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, katılanın itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy