Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1,2-b-e, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemece yapılan 17.09.2010 tarihli keşifte sanığın savunması alındığından ve olay tarihinde sanığın savunmasına göre yolcuları aldıktan sonra arabayı çalıştırdığı esnada 2005 doğumlu katılanın ablasının elinden tutmuş vaziyette yolun karşısına otobüsün önünden geçtikten sonra otobüsü hareket ettirdiği sırada katılanın bir anda ablasının elini bırakıp otobüsün önüne atladığını, katılanın otobüsün önüne atladığını fark ettiğini ancak mesafenin kısa, havanın yağışlı, yolların ıslak olmasından dolayı duramadığını ve çocuğa çarptığını belirtmesi karşısında sanığın tali kusurlu olduğunun kabul edilmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, kusura ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın soruşturmada ve kovuşturma aşamasındaki ifadesinde şöför olduğunu ve aylık 1000 TL geliri olduğunu beyan etmesine rağmen mahkemece sosyal ekonomik durum araştırması yapılmadan ve hiçbir gerekçe gösterilmeksizin hükmedilen ceza günlüğünün 30 TL'den adli para cezasına çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy