(2863 S. K. m. 65) (5237 S. K. m. 53)
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tarihi Yarımada Kentsel ve Tarihi sit alanı içerisinde kalan, korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli Vezirhan dahilindeki dava konusu taşınmazın, iç kısmında asma kat, fırın, kebap ocağı, aspiratör, lavabo, dış kısmında tente-sundurma yapıldığı eylemlerine ilişkin olan dosya kapsamında; sanığın savunmasında, taşınmazdaki restorantın mesul müdürü olduğunu, binanın dışındaki tenteleri Nuruosmaniye Caddesi Güzelleştirme ve Dayanışma Derneği aracılığı ile belediyeden izin alınarak yaptırdıklarını, geri kalan eylemlerin kendileri tarafından yapılmadığını ileri sürdüğü, mahkemece Fatih Belediyesine müzekkere yazılarak, işletmeci tarafından ya da herhangi bir dernek aracılığı ile müracaatta bulunulup bulunulmadığının sorulduğu, cevabi yazıda, Eminönü Belediyesinin 2009 yılında Fatih Belediyesi bünyesine katıldığı, kendilerine yapılan bir müracaatın olmadığının bildirildiği, adı geçen dernek tarafından gönderilen 26/03/2015 tarihli dilekçe örneğinde, kopan taş ve moloz parçaları nedeniyle dernek ve esnaflar olarak belediyeye başvurulup duvar boyunca korumalık sundurma yapılmasının talep edildiğini, belediyenin yaptığı proje dahilinde kısmen korumalık yapıldığının belirtildiği anlaşılmakla;
Fatih Belediyesi, Eminönü Belediyesi, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu ve adı geçen derneğe müzekkere yazılarak, dava konusu yere ilişkin bilgi, belge, müracaat ve tüm ilgili belgeler ile önceki haline ilişkin fotoğrafların celbi sağlanarak, dava konusu eylemlere ilişkin alınan izin olup olmadığının belirlenmesi, mahallinde inşaat, bağımsız arkeolog ve sanat tarihçi bilirkişiler refakatinde keşif icra edilerek, izinsiz olarak yapılan müdahalelerin tek tek, taşınmazın önceki hali ve kullanılan malzemelerin eskiliği, renkteki solmalar ve yıpranma durumu da dikkate alınarak yapım tarihlerinin (suç tarihi), hangi eylemin sanık tarafından yapıldığının, eylemlerin ayrı ayrı niteliğinin, eylemler neticesinde kültür varlığında zarar meydana gelmediğinin tespiti ile; kültür varlığının zarar gördüğünün tespiti halinde, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1-1. cümlesi uyarınca sanığın mahkumiyetine, eyleminin zarara neden olmayan inşai ve fiziki müdahale niteliğinde olduğunun tespiti halinde ise taşınmazın bulunduğu yerin bağlı olduğu idari birimin (belediye - il özel idaresi-büyükşehir belediyesi) bünyesinde suç tarihi itibariyle faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunup bulunmadığı araştırılarak, anılan büronun varlığı halinde 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4. maddesi, yokluğu halinde ise; aynı Kanunun 65/1-2. cümlesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre de;
T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)