(5237 S. K. m. 51, 53)
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... katılan Orman ve Su İşleri Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Katılan Orman ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkemece hakkında katılma kararı verilen Orman ve Su İşleri Bakanlığını temsilen Başkomutan Tarihi Milli Park Müdürlüğünün 2863 sayılı Kanuna aykırılıktan doğan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
2- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin ve uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasının c bendindeki hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısında uygulanamayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
22.10.1981 tarih ve 17492 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Bakanlar Kurulu kararı ile Başkomutan Tarihi Milli Parkı ve Eskişehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 14.01.2000 tarih, 1040 sayılı kararı ile tarihi sit alanı olarak belirlenen bölge içerisinde yer alan davaya konu yerde sanık tarafından izin alınmadan besihane inşaatı yapımına başlandığı, bu durumun 18.02.2014 tarihinde kolluk görevlilerince tespit edilmesi üzerine sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 25.03.2014 tarihli iddianame ile Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesine davanın açıldığı, böylece hukuki kesinti oluştuktan sonra düzenlenen 02.06.2014 tarihli tutanağa göre ilk tespitten sonra sanığın inşaata devam ettiği, inşaatı tamamladığı, çatısını kiremitlerle ördüğünün anlaşıldığı, sanığın savunmasında mecburen inşaata devam ettiğini kabul ettiği, bu nedenle izinsiz inşai faaliyette bulunulan yerin sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer aldığının, ilk tespitten sonra eylemine devam eden sanık tarafından bilindiğinin kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği ihtaratında bulunulmaması,
2- Hakkında tayin edilen hapis cezası ertelenen sanığın, TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin devamına “TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' cümlesinin eklenmesi; 9. bendinde yer alan TCK’nın 51/7 ihtaratından sonra gelmek üzere “ve TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa ihtarına” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 22/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)