(5237 S. K. m. 50, 52, 62, 85) (1412 S. K. m. 321, 322, 326) (5271 S. K. m. 307)
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki (2) nolu düzeltilerek onama görüşüne iştirak edilmemiştir.
24.08.2012 günü saat 18:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile bölünmüş tek yönlü devlet yolunda seyir halindeyken... istikametinden ... istikametine seyir halinde iken yolun sağından yoldan çıkarak takla atması sonucu asli kusurlu olarak beş kişinin ölmesi ile sonuçlanan olayda;
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz ettiği anlaşılan sanık müdafinin müvekkili hakkında masumluk karinesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Bozma kararı öncesi taksirle öldürme suçundan dolayı hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilk hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 1412 saylı CMUK'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 4 yıl 2 ay hapis cezasından çevrilen 30.400 TL adli para cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın önce 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak tayin edilmesi ve daha sonra da 4 yıl 2 ay hapis cezasının 30.400 TL adli para cezasına çevrilmesine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (3) nolu bendinde yer alan “Ancak CMK’nın 307/4. (CMUK'un 326/son) maddesi uyarınca yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından ve kazanılmış hak ilkesi de nazara alınarak, neticeten sanığın 4 YIL 2 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ve (4) nolu bendinde yer alan “Sanığın üzerine atılı suçu taksirle işlemesi nedeniyle TCK'nın 50/4. ve 52/2. maddeleri uyarınca sanık hakkında verilen hapis cezasının 1520 GÜN adli para cezasına çevrilerek, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak bir tam gün karşılığı 20 TL 'den çarpılarak 30.400 TL ADLİ PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA,” ibarelerinin çıkarılarak yerine “ Sanığın üzerine atılı suçu taksirle işlemesi nedeniyle 7 yıl 6 ay hapis cezasının 50/4, 50/1-a, 52/3. maddeleri gereğince 2735 gün adli para cezasına çevrilerek, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak bir tam gün karşılığı TCK’nın 52/2. maddesi gereğince 20 TL 'den çarpılarak 54.700 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ve bozma kararı öncesi taksirle öldürme suçundan dolayı hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilk hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 1412 saylı CMUK'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 4 yıl 2 ay hapis cezasından çevrilen 30.400 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,” ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)