Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51, 53/1-6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Temyiz Edenler : Katılan ... vekili ve katılan ...
vekili
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Ehliyetsiz sanık sürücü İshak Canpolat sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, yerleşim yeri içinde bulunan, azami hız limitinin 50 km olduğu, iki yönlü, iki şeritli, yolda şerit çizgilerinin mevcut olduğu, eğimsiz ancak virajlı asfalt kaplama cadde üzerinde kendi istikametine göre yolun sağında seyir halindeyken kavşağın çıkışına geldiğinde sağa doğru virajı alarak dönüş yaptığı esnada hızını alamayarak karşı istikametten gelen katılan sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobilin bulunduğu şeride geçerek katılanın kullandığı aracın ön kısmına çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın asli kusurlu olarak otomobilin içerisinde yolcu olarak bulunan katılan küçük ... ve katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekili Av. ... ile katılan ... vekili Av. ... Bilgici'nin sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içinde yükümlülük yüklenmemesine yer olmadığına karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 51/6. maddesine aykırı davranılması,
3-Dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle anılan madde gereğince 10 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,
4-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan ... vekili Av. ... ile katılan ... vekili Av. ... Bilgici'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. paragrafından “sanığın amaç ve saiki” ibaresinin, hükmün hak yoksunluğuna ilişkin 3. paragrafının ve sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hükmün 8. paragrafının hükümden çıkarılması ile hükmün sanık hakkında belirlenen denetim süresinin yükümlülük olmadan ve uzman görevlendirmedin geçirilmesine ilişkin 7. paragrafının başına “TCK’nın 516. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy