(5237 S. K. m. 22, 61)
Dava: Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Olay günü 9 yaşındaki maktül ...'in arkadaşı tanık ... ile birlikte İl özel idaresine ait binada bulunan Kültür sarayındaki tiyatroya gittikleri ancak tiyatronun 7. katta olduğunu zannettiklerinden asansöre binip 7. kata çıktıkları fakat bu katta tiyatronun olmadıklarını gördüklerinde tekrar aşağı inmek için asansöre bindikleri ancak ...'ın 5. katta asansörün stop düğmesine basarak maktulün asansörden indiği ve ...'ın da eve gitmeye karar verdiğinden zemin kata indiği, daha sonra tekrar arkadaşını almak için asansöre binerek 5. kata çıktığı ve maktulün başta asansöre binmek istemediği, tanık ...'un "gel" demesi üzerine asansöre bindiği ancak asansör hareket etmeden önce kafasını asansörden dışarı doğru uzattığı esnada, asansörün hareket ederek maktulün asansörde sıkıştığı ve boyun ile göğüs sıkışmasına bağlı mekanik asfiksi sonucu vefat ettiği olayda; sanığın kazanın meydana geldiği asansörün bakımını yapan usta olduğu ve yetkisi olmadığı halde kazanın yaşandığı asansörün bakımını üstlenmesi, bakım sorumluluğunu üstlenmesine rağmen asansörün aylık periyodik bakımını yapmaması, bakımını yaptığı asansörün kabin girişinde fotosel olmadığı halde bu konuda asansör sahiplerini uyarmaması, çalıştırılmadığı halde 5. Kattaki kapı kilit kolunu sökmemesi, olayın gerçekleştiği 5. Kat kapı kilidini şöntlemesi, bakımını üstlendiği asansörün yıllık kontrolünü yaptırmaması sebebiyle meydana gelen olayda asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılarak yapılan incelemede; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu şekilde bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kararın hukuka, kanuna ve İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi hükümlerine aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Gerekçeli kararın gerekçe kısmında, "MAKİNE MÜHENDİSİ BİLİRKİŞİSİ RAPORU" başlıklı kısmı ile hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde, sehven başka dava dosyasına ait bilgilere yer verilmesi suretiyle, hükümde karışıklığa neden olunması,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün gerekçe kısmında yer alan, "MAKİNE MÜHENDİSİ BİLİRKİŞİSİ RAPORU" başlıklı paragraf ile hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)