(5237 S. K. m. 50, 52, 89) (5271 S. K. m. 232)
Dava ve Karar: Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, olay günü saat 07.40 sıralarında sanık sürücü ...’ün sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahalde, bölünmüş caddede seyir halindeyken olay mahalli dört yönlü kavşağa geldiğinde, kendisine hitap eden “yol ver” levhasına rağmen ilk geçiş önceliği tanımayarak kavşağa giriş yaptığı esnada, istikametine göre solundan anayolu takiben hızını azaltmadan kavşağı geçen sanık sürücü ...’in sevk ve idaresindeki kamyonetle çarpıştığı, sanık ...’in aracında yolcu olarak bulunan ...’nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, ...’in hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde, ...’nun hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derece etkileyecek nitelikte, ...'nun hayat fonksiyonlarını orta (2.) derece etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları, kaza tespit tutanağı ve Ankara Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporlarına göre sanık ... ...ün asli, sanık ...’in tali kusurlu olduğunun belirlendiği olayda,
A-Sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ...’in tali kusurlu olarak katılan ...’nun hayat fonksiyonlarına ağır (6.) derece etkili nitelikte, katılan ...’nun hayat fonksiyonlarına orta (2.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu anlaşılmakla,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin “50/1-a” olarak gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken “50/4. maddesi gereği aynı maddenin 1. fıkrasının a bendine göre” şeklinde gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;
Sonuç: Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının “A” bölümünün “4” nolu bendi çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, sanığın pişmanlığı nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20TL den paraya çevrilerek 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;
B- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,
Sanık ... ...ün asli kusurlu olarak ...’nun hayat fonksiyonlarına ağır (6.) derece etkili nitelikte, ...’nun hayat fonksiyonlarına orta (2.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde, ...’nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde ve katılan ...’in hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda, hazırlık aşamasında sanıktan şikayetçi olan ...’nin mahkemece alınan beyanında şikayetçi olmadığını beyan ettiği, katılanlar ... ile ...’nun kararı vekilleri aracılığıyla temyiz ettikten sonra kimlik tespiti yapılmamış 14.02.2019 ve 16.02.2019 tarihli dilekçeleri ile sanık ... hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerine dair dilekçe sundukları anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olması nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle verilen hüküm;
Sonuç: Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sair yönleri incelenmeksizin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)