Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK'nın 85, 62, 50/4-1.a, 52/2-3-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanık ... ...'ün mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde Bingöl-Elazığ karayolunun 10. Kilometresinde yol genişletme çalışması yapıldığı, sanığın bu çalışmayı yürüten şirketin şantiye şefi olduğu, olay günü çalışma alanından kopan bir kaya parçasının, kara yoluna düşen kaya parçalarını toplamaya çalışan işçi ...'ın üzerine düştüğü ve ölümüne sebep olduğu, olay yerinde yapılan incelemelere göre, çalışma alanında iş güvenliğine ilişkin herhangi bir tedbirin alınmadığı, ağ, file ya da örtü şeklinde bir çalışmanın bulunmadığı, yola harfiyat dökülmek suretiyle taş düşmesine ve toprak kaymasına engel oluşturulmaya çalışıldığının anlaşıldığı olayda,
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 18.100 TL yerine hesap hatası yapılarak 18.000 TL olarak belirtmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, teşdiden hüküm kurulmasına ve ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan “suçun işlenmesinde kullanılan araç” gerekçesine ve yine TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki "TCK m. 85" ibaresinin çıkarılarak "TCK'nın 85/1. maddesi" ibaresinin eklenmesi ile "suçta kullanılan araçlar" ve "kast ve" ibaresinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy