(5271 S. K. m. 142)
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, “Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat” yerine, “466 sayılı yasaya göre tazminat” ibaresine yer verilmesi ve “25/03/2015” olan dava tarihinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarının, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul olduğu değerlendirilmiş, tebliğnamede bu hususa yönelik bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.
Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/131389 soruşturma – 2015/1652 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 04/10/2014 – 06/11/2014 tarihleri arasında 1 ay 2 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 15/01/2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;
Davacının 4.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminat talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 950,43 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işletilecek yasal faiz ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin itirazların dikkate alınmadığına, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, belirlenen tazminat miktarlarının fazla olduğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacının faiz talep etmemesine rağmen tayin olunan tazminatlara tutuklama tarihinden itirabaren yasal faiz işletilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki yasal faize ilişkin ibarelerin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)