Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahal içindeki, bölünmüş, iki şeritli ve tek yönlü, asfalt kaplama, düz, kuru , eğimsiz ve aydınlatmalı yolda seyir halindeyken, orta refüjün sona erdiği noktada bulunan "U dönüşü yapılmaz" tabelasına itibar etmeden, ters yönde seyrine devam etmek için aracını yönlendirdiği esnada karşı yönden gelen katılan ...'ın idaresindeki motosikletin sanığın aracına sağ kısmından çarpması neticesinde katılanın hayati tehlike geçirecek ve organlarından birinde sürekli işlev zayıflaması oluşacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda; sanığın, U dönüşü yapmanın orta refüjün bitiş noktasındaki tabelayla açıkça yasaklanan noktada dönüş yapması eyleminin TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri uyarınca sorumluluğu gerektireceği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, bu nedenle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy