Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1,89/3-b-e, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kararın gerekçesiz olduğuna ve ceza miktarının fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü sanığın idaresindeki halk otobüsünde yolcu olarak bulunan katılanın, otobüsün durağa yaklaştığı anda inmek için ayağa kalktığı, açık olan ön kapının yanında bir süre beklediği ve otobüsün tam olarak durmadığı esnada açık olan ön kapıdan düşerek hayati tehlike geçirecek ve vücudunda dördüncü dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı ve meydana gelen neticeden sanığın asli kusurlu olarak sorumlu olduğu kabul edilen olayda, katılanın belirtilen niteliklerdeki yaralanması dolayısıyla uygulanacak kanun maddelerinin TCK'nın "89/2-b" ve "89/2-e" olarak gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanunun "89/3-b" ve "89/3-e" maddeleri olarak gösterilmesi;
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının "ikinci" paragrafında yer alan "TCK'nın 89/3-b-e maddesi" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "TCK'nın 89/2-b-e madde ve fıkraları" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy